David Millar

David Millar – oud wielren kampioen / Chapter III clothing collection
Op een geprivilegeerde locatie in de oue haven van Barcelona, One Co Work, keken de toegestroomde Kring leden afgelopen donderdagavond 16 februari uit over het water.Grote, nee… immense jachten lagen daar aangemeerd en de deuren naar het terras konden al open. Het was een van die ontzetttende zachte februari-avonden, waarbij wij Nederlanders altijd verzuchten dat we daarvoor toch eigenlijk naar Catalunya zijn gekomen.
En tussen de Nederlanders stond ook nog een Schot. Een op Malta geboren Schot,.. die ons door Edwin Winkels werd geïntroduceerd. Diens anecdote liet ons meteen in verwarring achter. Begin jaren 2000, een wielrenner ontbijt in een bar in landelijk Frans Baskenland,… de politie,… een man wordt meegenomen… ETA was zeer actief in die tijd…. ? … nee, dat niet… suspense… Doping..? We zagen het als een film voor ons gebeuren, tot Edwin ging zitten en het woord gaf aan David Millar.
Een groter contrast dan tussen deze spectaculaire cliffhanger en de ingetogen verschijning van de ex-wereldkampioen wielrennen en meervoudig etappewinnaar van de Tour de France was eigenlijk niet denkbaar. Deze avond hadden we bij de Kring als gast een schijnbaar heel gewone jongen, die heel ongewoon bleek te zijn. Hij vertelde zijn levensverhaal, hoe hij als zoon van een RAF piloot opgroeide in Hong Kong en eenmaal terug in de UK begon met fiesten, wat best goed ging. En het ging steeds beter. David won wedstrijden. En toen werd hij prof bij de Cofidis-ploeg… en hij mocht naar de Tour!
En dan kruipt er langzaam een schaduw over een tot nu toe het spontaan en onschuldig sportverhaal. De pillen en de spuiten blijken onvermijdelijk en terwijl we de dia’s met etappe-foto’s en de kalme woorden van Millar tot ons namen, beseften we: je hoefde echt geen bezetene, geen freak te zijn om stukje bij beetje in het net van doping en EPO verstrikt te raken.
De foto van het ongewassen bord in de gootsteen, dat aangaf hoe leeg en eenzaam het leven was na thuiskomst van een Tour de France, was de voorbode van de arrestatie in 2004. Het EPO-schandaal raakt Millar ten volle en hij wordt voor meerdere jaren geschorst doorde internationale wielerunie, een entiteit waarvan Millar op dat moment donders goed weet dat net zo diep in het doping systeem gevangen zitten als hijzelf. Einde chapter I.
Na zijn schorsing van twee jaar wil Millar terugkomen maar nu zonder doping. Hij denkt dat dat mogelijk zou moeten zijn en hij begint een team met andere joingens die de pillen achter zich willen laten: een schoon team. Het systeem is dan nog door en door rot. Renners, trainers, officials, organisatie… iedereen houdt het in stand. Maar David en zijn maten winnen wedstrijden. Dan begint de sport zich te herpakken. Met Millar & Co als voorbeeld en zat van de EPO ontstaat er in het peloton steeds meer een sfeer die doping naar het verleden wil verbannen. De tactiek van Millar en de zijnen is winnen en niet hun colega’s verklikken. Leading by example.
We hebben zelden een verhaal gehoord waarin het slachtoffer en de winnaar zo dicht bij elkaar lagen. David Millar vindt zichzelf geen held… maar het is onontkenbaar dat hij zichzelf heeft herpakt vanuit een ontzettend diep dal. En dat was chapter II.
En toen kwam de ondernemer: chapter III. Toen hij zijn profesionele carriere had beëindigd, besloot David om sportkleding te gaan maken en verkopoen. Met Italiaanse producenten brengt hij nu een uiterst elegante sportkleding-lijn uit. Elegant om de snit en om de kleuren. EINDELIJK een merk dat ons een laternatief biedt voor sporten in gillend fuchsia en schreeuwend paars!
Zo discreet als de man is, zo is ook zijn kleding. En achter die schijnbare bescheidenheid schuilt een indrukwekkend verhaal met een indrukwekkende kwaliteit.

 

De foto´s van de avond zijn hier te vinden.

 

Show
Hide